© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Citaat januari 2014


2012 en 2013 stonden in het teken van Louis Brisson, de stichter van de congregatie. In 2014 keren we terug naar zijn - en ook onze - grote inspirator: Franciscus van Sales. Zijn twee bekendste boeken worden wel vernoemd naar hun hoofdpersonen: Philothea (of: Inleiding tot het devote leven) en Theotimus (Verhandeling over de liefde Gods). Dit jaar vraagt deze rubriek uw aandacht voor een derde bundel: die van de Conferenties.
Deze conferenties, of geestelijke gesprekken, hield Franciscus van Sales bij de zusters van de Visitatie, de kloosterorde waarvan hij en Jeanne de Chantal de stichters zijn. De gesprekken werden zorgvuldig opgeschreven en bewaard door de zusters. Pas na het overlijden van Franciscus van Sales werden ze uitgegeven. De Conferenties zijn gegeven aan kloosterlingen, maar bevatten een rijkdom aan wijsheid voor iedereen. De eerste conferentie gaat over de voorschriften en richtlijnen die gelden binnen de religieuze gemeenschap: de Regel. Het in dit citaat genoemde ‘stilzwijgen’ en ‘recreatie’ zijn vaste elementen in de dagindeling. In de bepalingen van de Regel en de Constituties van een orde of congregatie wordt altijd gezocht naar een evenwicht tussen het individuele en het gemeenschappelijke; een evenwicht dat ook herkenbaar is voor mensen die niet in een klooster leven.

Soms denkt iemand dat zij niet ongehoorzaam is als zij maar één of twee van de bepalingen van de Regel niet meetelt, of vindt dat deze niet zo belangrijk zijn als de andere. Wat is dat misleidend! Want wat de ene persoon niet belangrijk vindt, zal voor de andere juist van grote betekenis zijn, en omgekeerd. Met als gevolg dat in een bepaald gezelschap de ene regel niet telt en in een ander gezelschap de andere niet. In een derde wordt weer iets anders terzijde geschoven. Zo wordt alles ondersteboven gekeerd. Als je toestaat dat je geest zich laat leiden door zin en weerzin, dan kan er toch alleen maar wispelturigheid ontstaan? Dan worden er steeds fouten gemaakt. Gisteren was ik opgewekt en toen beviel het stilzwijgen me niet; de bekoring gaf me in dat ik toch niets omhanden had. Vandaag ben ik bedrukt en deze neerslachtigheid geeft me in, dat de recreatie en het spreken geen zin heeft. Gisteren had ik een goede dag en had ik zin om te zingen, maar vandaag voel ik me dor en heb ik er geen zin in. Nou, en ga zo maar door! Daarom moet iemand die gelukkig en volmaakt wil leven, zich aanwennen om volgens de rede, de Regels en de gehoorzaamheid te leven. Niet naar lust of onlust. Ze moet leren om in elk geval met haar hogere wil alle Regels te eren en ervan te houden. Want als ze vandaag één Regel minacht, dan is morgen de andere aan de beurt en overmorgen weer een andere. En als de band van de plicht eenmaal is verbroken, dan valt alles wat is samengebonden uiteen en raakt het los.”

Bekijk ook de foto van de maand