© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Die Nuusbrokkies van Namibia van September 2020

Dit is nu maandag 7 September en het is al lekker warm in de namiddag tot 32 graden. Het lijkt nu dat de wintertijd voorbij is. De lente begint hier bij het begin van de Septembermaand en je kan ook de eerste blaadjes zien uitkomen bij de bomen, die hun bladeren verliezen in de herfsttijd. De krant, De Republikein, schrijft dat het de koudste winter was van de afgelopen 20 jaren. Tot twee keer toe was het bij ons tot 7 en 8 graden onder het vriespunt en zijn er pijpen van de zonnenpanelen gebarsten. Ik heb ook verschillende nachten bedsokjes aangetrokken om mijn koude voeten te verwarmen onder twee dikke wollen dekens.

Vandaag begint bij ons ook weer de school en de kinderen van graad 7 zouden al gisteren op zondagnamiddag in het hostel aangekomen zijn. Maar veel ouders zijn bang om hun kinderen te sturen, omdat de coronavirus nu eigenlijk pas echt bezig is om zich te gaan verspreiden over heel Namibia. De Regering heeft ook laten weten, dat zij niet de verantwoordelijkheid op zich nemen als er van de kinderen de corona ziekte zouden opdoen in de scholen. Zij verplichten de ouders niet om hun kinderen school toe te sturen. De ouders kunnen met de onderwijzers regelen om op afstand en schriftelijk en door computer programmas de kinderen thuis te onderrichten...! Maar dit zijn net ’n paar ouders die daarvoor de middelen hebben natuurlijk. Eigenlijk zijn de kinderen veel veiliger in de school en hostels als thuis in de straten rond te lopen. Hier worden ze elke dag met ‘n koorsthermometer nagekeken of ze koorts hebben. Ze moeten minstens 20 keer per dag hun handen met ‘n soort zeep wassen als ze in de klaskamer of eetzaal of slaapzaal gaan. Ze moeten afstand bewaren van een en ‘n halve meter en ‘n mondmasker dragen. Maar probeer dat met 237 kinderen in het hostel te doen. Bij het eten kan je dit regelen, dat ze maar in twee groepen zullen eten, maar in de slaapplekken staan de beddens twee boven elkaar en daar is wel ruimte tussen de bedden, maar als ze zich moeten gaan wassen of toitet toe moeten gaan, kan je natuurlijk niet meer die voorschriften allemaal nakomen. Volgende week moeten dan de graden 4 en 5 en 6 kinderen school toekomen en op 21 September de graden 1 ,2 en 3. Eigenlijk kon de regering beter zeggen, dat dit maar ‘n verloren schooljaar is en dat de school maar toegaat tot het einde van het jaar. Hoe kunnen de kleine kinderen van graad 1 doorgaan naar graad 2, terwijl ze maar net ‘n paar maanden school gehad hebben??? Ze kunnen nog niet lezen en schrijven en het beetje dat ze in de eerste drie maanden geleerd hebben, hebben ze in de laatste 5 maanden weer vergeten. Wij zijn ook van Fase 4 terug gezet naar Fase 3 en we mogen maar met 10 mensen bij elkaar komen. Daarom zijn de twee laatste zondagen alle kerken weer toegemaakt. Zouden er meer als 10 mensen bij vergadering of kerkdienst komen, krijg je ’n boete van ND 2000.- of ‘n paar weken in de gevangenis zitten. Windhoek en Rehoboth zitten nu al ‘n paar weken in Lockdown en veel mensen beginnen te klagen, dat ze liever van die ziekte doodgaan als van de honger, nu ze geen werk meer hebben. Maar in Europa zijn precies dezelfde problemen. De regering heeft ook onze hostels voor het eerste trimester nog niet uitbetaald. Het tweede trimester is uitgevallen voor ‘n groot gedeelte en we hebben voor dat gedeelte ook aanzoekvorms ingevuld... maar intussen moeten we wel al de rekeningen van elektriciteit en hostelpersoneel etc betalen. Maar we hopen, dat ze ons toch daarvoor zullen gaan uitbetalen.

Een van onze medebroeders, Vdr. Kevin Atkins, was in Windhoek in ons Aviathuis van de Oblaten om zijn paspoortpapieren aan te vragen om naar Suid-Afrika te kunnen terug gaan. Hij is ook in de lockdown van Windhoek vastgevangen en heeft intussen ook de besmetting van dat virus gekregen. Hij is positiv getoetst en moet met Broeder Reginald in kwarantijn blijven in het Aviathuis. Ik heb hem juist opgebeld en dit gaat al heel goed met hem. Je kan nu weer aan zijn stem horen, dat hij heel opgewekt klinkt en geen ademproblemen meer heeft.

We hebben onverwachts onze eerste regen gekregen: 5 mm en de andere dag 10 mm. Dit is nog niet onze regentijd, maar de weerprofeten voorspellen nu al, dat er goede regens zullen gaan komen vanaf november tot maart volgende jaar... dat is onze regentijd dus. Hopelijk zal dit waar worden, want het afgelopen regenseizoen was treurig en ’n groot deel van Namibia heeft niets of heel weinig regen gehad.

Op 17 Oktober zal de priesterwijding plaatsvinden van Diaken Ricardo Blootstaan. Hij zal in Gabis priester gewijd worden. Elke zending wordt ook gevraagd om ‘n bepaalde bedrag bij te dragen om die kleine plek Gabis bij het feest te ondersteunen. We hopen dat dan minstens weer fase 4 toestemming geeft om minstens met 250 mensen bij elkaar te kunnen komen... of dat er dan geen beperkingen meer zullen zijn. Dat is ook de tijd, dat er verkiezingen zullen zijn in de Regios en de verschillende politieke partijen grote beloftes aan hun leden willen maken.

Onze Diaken Petrus Afrikaner heeft intussen 7 weken bestraling in Windhoek ontvangen tegen prostaatkanker en de dokter heeft hem ‘n goede uitslag gegeven. Hij zal natuurlijk ook maar elke drie maanden zijn bloed laten onderzoeken, zoals ik dat ook moet doen. Einde Augustus is mijn bloed weer onderzocht en dit was nog goed genoeg om nog niet met ‘n hormoonspuit te moeten beginnen. Over drie maanden wordt dan weer gekeken.

Mijn vakansie naar Nederland, die ik van Julie tot half September zou genomen hebben, zou nu ook bijna voorbij gegaan zijn. Maar dat zal nu zeker ook maar uitgesteld worden tot volgende jaar als we dan nog leven.
Heel hartelijke groeten en maar weer tot begin van de Oktobermaand.
P. Martin.