© De Oblaten van Franciscus van Sales | contact

Die Nuusbrokkies van Namibia van Julie 2020

Dit is dinsdagnamiddag 6 Julie en de zon schijnt heerlijk in ‘n blauwe heldere lucht met geen wolkje te zien. Buiten is het lekker in het zonnetje en binnen moet je ‘n trui aanhouden, want daar is het kouder als buiten, ook al zet je jouw vensters open. In de nacht gaat de temperatuur tot aan het vriespunt en het heeft ook al ‘n paar keren gevroren tot zelfs 7 graden onder nul. De koperen pijpen van onze nieuwe zonnepanelen waren op twee plekken gebartsen door het ijs. Nu hebben we daar maar rode sterke rubber waterpijpen gebruikt en die kunnen blijkbaar dit beter verdragen.

De kleine kinderen van graad 1, 2 en 3 moeten namiddag en morgen teruggebracht worden naar de scholen en hostels. In de krant is al geschreven, dat de ouders niet verplicht zijn om hun kinderen bij de school te brengen, maar dan moeten zij zelf de kinderen thuis onderricht geven en in verbinding blijven met de onderwijzers. De onderwijzers hebben al ‘n paar weken geprobeerd om huiswerkies naar de ouders te sturen die ze konden bereiken, maar dit zijn maar net enkele kinderen, die met emails en door de post bereikbaar zijn. Als de kinderen niet nu gestuurd worden, zullen zij ‘n hele schooljaar gaan verliezen, want dit trimester zal nu tot 18 December doorgaan met net een kleine week se onderbreking. Bij ons sluit het schooljaar in de Decembermaand. Op 26 Julie moet dan graad 7 terugkomen en op 3 Augustus moeten de graden 4,5 en 6 gaan terugkomen. In het begin kunnen de onderwijzers alle klaskamers gebruiken en de drie graden in kleine groepjes lessen geven, maar als al de kinderen weer terug zijn, dan zullen ze zeker ook namiddag klassen moeten gaan geven. Ook in de eetkamer zullen we elke keer in twee groepen moeten laten eten, zodat de een meter spasie tussen hen gehouden kan worden. We hebben onze glijbaan al toegespannen, zodat die niet gebruikt kan gaan worden. Daar wordt het meeste mee gespeeld.

We hadden in Maart  maand ‘n hele tijd maar net 2 of 3 gevallen van het coronavirus, maar vandat in Walvisbaai de ziekte uitgebroken is, is het getal intussen tot 485 gestegen. Daarom is Walvisbaai en het Erongo District in  lock down, volledig in quarantaine  geplaatst, en iemand die daar uitkomt moet ook eerst 2 weken in verplichte kwarantaine gaan op zijn eigen kosten.

Het is ‘n moeilijke tijd voor de mensen die geen vaste inkomsten hebben. Dienstmeisjes en huishulpen waren gedurende de kwarantaine huistoe gestuurd. Ook de eigenaars van Shebeens die drank verkopen zaten zonder werk en de politie hield hen goed in de gaten, want dan werd alle drank gekonfiskeerd en ‘n grote boete moest betaald worden. Daar waren dan veel minder ongevallen van messenstekery of verkrachtingen. Maar nu waren de Shebeens eerder open gesteld als de kerken. Maar nu zijn de kerken weer opengesteld  en tot 250 personen mogen deelnemen in de kerk met de een meter afstand tussenruimte. Ieder is uitgenodigd en ze hoeven zich niet aan te melden. Maar bij de ingang worden hun handen bespoten en hun naam wordt opgeschreven en hun telefoon, waar ze bereikbaar zijn. Ook hebben we ‘n soort plastiekpistool dat de temperatuur meet bij het voorhoofd of iemand koorts heeft. Als hij meer als 38 meet, wordt hij gevraagd om terug te gaan en hemzelf te laten onderzoeken. Ook moet ‘n masker gedragen worden als je naar de kerk komt en ook in winkels en op die straten. De kommunie wordt gewoon zonder handschoenen en zonder pincet aan de mensen uitgedeeld op hun hand. Zou daar ‘n geval van coronavirus ontdekt worden, dan zullen al die personen opgebeld worden om te zeggen, dat ze zichzelf moeten monitor of zij misschien ook besmet zijn met dat virus.

Onze diepvriezen zitten nog vol in Witkrans en in Cambridge. Toen de eerste  groep van 500  kippen geslacht zijn, waren de kinderen van de hostels al naar huis toegestuurd vanwege de coronaziekte. We hebben ze dan toch geslacht en in de diepvriezen gezet. Intussen hebben we nog voor beide hostels ‘n koedoe en ‘n springbok laten bijschieten op de farm van Witkrans.
Twee weken geleden zijn opnieuw 500 eendagkuikentjes gebracht uit Windhoek. Daar zijn wel enkele meer dood gegaan, maar de verwarmingslampen hebben goed gewerkt en we hebben hun hok meer geizoleerd, zodat de warmte binnenkant blijft.

Laatste week ben ik weer ‘n keer met onze Bisschop Willem Christiaans naar het zuiden gereden. We hebben in Karasburg overnacht en dan om 09.00 uur waren we in Heirachabis. We hebben ‘n groot stuk van de 60.000 hectaren gezien en daarna met de mensen van Heirachabis ‘n vergadering gehouden. Zij zullen nu ook met ‘n tuinprojekt gaan beginnen en Bisschop zal hen helpen in het begin om de werktuigen aan te schaffen en het zaad, zodat ze daarom kunnen gaan starten. In Witkrans produceren ze al. Ik was dit weekend in Witkrans en op zondag naar Gochas en heb toen in de namiddag rode wortelen en rode bieten voor onze hostelkinderen in Cambridge kunnen samen nemen. Ze hebben zelfs tomaten onder plastiektunnels staan, die niet door de vorst aangetast zijn en al kleine vruchten beginnen te dragen.

Dit was het maar weer voorlopig. De meeste praatstof is tegenwoordig maar over de coronaziekte. Gelukkig is daar nog niemand in Namibia aan gestorven en we zullen maar hopen dat het zo blijven kan.

Hartelijk gegroet vanuit ‘n koude Namiebiese wintertijd.
P. Martin.