© De Nederlandse Provincie van Oblaten osfs | contact

Die Nuusbrokkies van Namibia van Oktober 2016

De tijd vliegt voorbij en zo is ook mijn vakantie voorbij gevlogen. Op 19 September ben ik weer in Windhoek aangekomen en P. Walter Desa stond mij daar al op te wachten. Ik wil allemaal van harte bedanken voor de prachtige tijd, die ik kon doorbrengen met jullie: de twee weken treinreis door Zwitzerland, Oostenrijk en Duitsland: Duedingen, Wenen, Linz, Wilhering, Munchen, Regensburg… Herzlichen Dank… es war eine schoene Zeit. Ook de Busreis naar Annecy was prachtig en daar zijn zoveel foto’s gestuurd, dat je de hele reis nog ‘n keer kan beleven. Bedankt ook nog voor de extra geldbijdrage voor Namibia.

Toen ontving ik op vrijdag 23 September het slechte bericht dat mijn oudste broer Janus op donderdagavond ‘n hersenbloeding gekregen had. Ria en Janus hadden juist op 23 Julie hun gouden bruiloft gevierd. Ik ben juist twee maanden bij hen op vakantie geweest en Janus mankeerde nooit iets en nu schielijk dit...: hij is halfverlamd, kan moeilijk praten, kan slecht zien. Hij is nu van het ziekenhuis overgeplaatst naar ‘n revalidatiecentrum en verzorging. Dit zal ‘n lange herstelperiode gaan worden en ik zou allemaal willen vragen om maar aan Janus en Ria te willen denken in jullie gebeden. Deze Nuusbrokkies gaan dwars over de wereld en staan ook op de Oblaten Website.

Ik ben zaterdag naar Witkrans gereden om de laatste voorbereidingen te doen voor de Eerste Kommunie van ongeveer 30 kinderen en enkele volwassenes. Daar waren veel mensen gekomen en het was ‘n mooie dienst. Daarna ‘n lekker groot bord kos en daarna nog ‘n bord met verschilende soorten koek en koeldrank. De kinderen zijn binnenkant groter als hun buitenkant.
Nu zijn we bezig om onze volwassenes voor te bereiden voor het sacrament van het Vormsel op 16 October in Aranos. Waarschijnlijk zullen er 43 volwassenes zijn. De meeste zijn na de Eerste Kommunie maar ergens op de farms verdwenen en we hebben ze nu maar allemaal opgeroepen om aan te sluiten en weer deel te worden van de gemeenschap.

Dinsdag zal de bouwkontrakteur komen en zullen we het gebouw van de kindergarten gaan afsteken. Het is ‘n eenvoudige klaskamer met ‘n klein keukentje en ‘n paar toiletten. We hebben elke dag ongeveer 35 kleine kinderen in onze zaal… voorschoolse kinderen. Soms moet de zaal voor andere doeleindes gebruikt worden en dan moeten de kinderen maar in de kerk opgevangen worden. We hebben nu de toestemming van de municipaliteit en van de bisschop om die klaskamer te gaan bouwen… en het geld is ook ongeveer daar !

Wij hebben onze jaarlijkse retraite in Keimoes gehad. Daar is besloten om op streeks vlak bij elkaar te komen en beplannings te doen. Wij zullen vrijdag in Rehoboth bij elkaar gaan komen.

Hier zijn weerprofeten die voorspellen dat het regenseizoen “boven normaal” zal zijn en dat de mensen met overstromingen rekening moeten houden. Intussen zijn alle noodmaatregelingen ingesteld om het drinkwater in Windhoek zo lang mogelijk bij te vullen met andere bronnen en pijpleidingen. We hebben al enkele stormen gehad waar net woestijnzand in de lucht was en je maar ‘n paar meter voor jou kon zien, zoals “mistbanken”. Als ergens ‘n venster open was, moest je maar weten, dat je het hele huis weer moet uitvegen. De temperaturen zijn nu in de nacht rond 15 tot 18 graden en overdag 30 tot 35 graden… Blauwe lucht, geen wolkje te zien… Laat de wolken en regen maar komen… zo gauw als mogelijk.

Dit was het maar weer voorlopig. Hartelijke groeten vanuit ‘n hopeloos droge Namibia.
P. Martin