Dit was 'n geweldige ervaring om die lentetijd in Nederland mee te kunnen maken in het begin van de maand april. De vruchtenbomen stonden al gedeeltelijk in bloem en de kale bomen zijn in enkele dagen veranderd met allerlei soorten groene bladeren en bloesems. Blijkbaar was het meer als 100 jaar geleden, dat het zo'n mooie warme lente was geweest. Ik ben dankbaar, dat ik dit kon mee beleven en samen met mijn familie de twee gouden bruiloften van mijn twee oudste zusters kon meevieren, die ook mijn reis betaald hebben.
Op zondag namiddag 1 mei ben ik om half vier in de namiddag weggevlogen uit Amsterdam naar Frankfurt en in de avond om half negen naar Windhoek. Om half zes in de morgen stond ik op maandag 2 mei in Windhoek, waar P. Chris Jonkers mij afgehaald heeft. Op de gewone tijd om half acht zaten we aan het ontbijt in Rehoboth... de wereld is toch eigenlijk maar klein.
Op het kerkterrein stonden nog twee tenten. Vanaf Paasfeest heeft onze parochie feest gevierd om het 50 jaar bestaan van ons kerkgebouw te vieren. 'N paar wijken hadden 'praalwagens' gemaakt en daarmee zijn ze op zaterdag rond gereden. Daar was ook gedurende de hele dag 'braaivleis' te koop voor 'weggeefprijs' en op zondag was de afsluiting, waar ook onze Bisschop tegenwoordig was. Daarna was er voor allemaal 'n feestelijke eten aangeboden. De parochianen hadden 27 schapen en 'n kalf en heel veel koeldrank en nog allerlei andere dingen geschonken en dit moet 'n prachtige feest geweest zijn. Jammer dat ik niet zelf daarbij tegenwoordig kon zijn.

Op donderdag 5 mei begint in de avond onze jaarlijkse 'Bisdomvergadering', waar afgevaardigden van alle parochies en buitenplekken tegenwoordig zullen zijn. Ook alle priesters en provinciale overstes van de verschillende kongregaties en zusters kommuniteiten zijn uitgenodigd. Bij zulke bijeenkomsten worden allen weer daaraan herinnerd, dat er algemene richtlijnen bestaan en dat we samen een kerk vormen.
Vanaf maandag 9 tot 13 mei komen alle Oblaten van de 'Suid-Afrikaanse Streek' in Matjieskloof bij elkaar voor ons kapittel. Dit is ook 'n voorbereiding voor het Generale Kapittel wat aanstaande jaar zal gaan plaatsvinden.
Dit is zondag Moedersdag... Gelukwensen aan alle moeders. Dit is ook de dag van 'Sam Kubis'... de dag waarop het Bastervolk van Rehoboth hun gelofte aan God wil gaan nakomen. Zij waren door de Duitsers ingesloten en ze hadden geen kogels meer om zich nog verder te verdedigen. Toen hebben ze 'n gelofte aan God gedaan, dat ze elke jaar daar op die plek zouden samen komen om hun gelofte uit te spreken, als ze levend daaruit zouden komen. De Duitsers hebben zich terug getrokken, omdat de Unietroepen uit het Zuiden naar hen toekwamen... De Basters waren gered. Elke jaar rijden nog velen per paard of met de auto de 80 kilometer naar daar die plek. Dit is 'n volksfeest geworden.

Dit is bewolkt en nog altijd komen de regenbuien en soms met harde windstoten. We hebben 'n geweldig goede regenjaar gehad met in het noorden grote overstromingen en op 'n tijd waren 324 scholen gesloten omdat de scholen zelf in het water stonden, of omdat het te gevaarlijk was voor de kinderen om naar school te gaan omdat zij door rivieren moesten lopen, die in 'vloed' waren. Het blijft gevaarlijk om naar buitenplekken te moeten gaan als het regent... de straten zijn van zand en klei en daar zijn meestal geen bruggen over de droge rivieren. Die zijn er wel bij de teerstraten natuurlijk. Maar de regen heeft ook grote schade aan die teerstraten gebracht en daar zitten soms grote gaten in: 'potholes'. Maar dit zal zeker binnenkort toch gaan ophouden met regenen, anders zal Namibia niet meer Namibia zijn... genoemd naar de woestijn de Namib.

Dit was dit maar weer voorlopig. Groeten ook van mijn medebroeders hier in Rehoboth en 'Alles van die beste'. P. Martin