dec 2008
Die Nuusbrokkies uit Namibia van Maart 2011
maart 2011
Dit is vandaag 11 Maart en ik behoort nu definitief tot de 'oudere garde'. Bedankt voor alle goede wensen en emails die ik in deze dagen gekregen heb. Omdat mijn verjaardag op Aswoensdag zou vallen, hebben we die maar naar karnavalsdag op 8 Maart verschoven en hebben we nog kunnen genieten van 'braaivleis' en 'asbroodjies'.
Aswoensdag en Stille Vrijdag zijn hier nog altijd de best bezochte missen en we hebben hier in Rehoboth ons 'Neokatechumen Span' aan onze parochie voorgesteld en zij hebben in het kort na het evangelie verteld, wat de bedoeling is, als zij op 13 Mei in onze parochie zullen komen werken. Het Span bestaat uit 'n Spaanse priester, Manolo, en 'n Oostenrijkse mevrouw Elizabeth en 'n jongman uit Italie, Matteuo. Ze spreken Engels en ze zijn al enkele jaren in Zambia met dat werk bezig. Ze waren 'n week hier op bezoek om kennis te maken en de omstandigheden te kijken. Ik heb ze gistermiddag weer terug gebracht naar het vliegveld in Windhoek.
Het jaar 2011 zal zeker de geschiedenis ingaan als het beste regenjaar ooit in Namibia. Het gras groeit overal, ook waar dit niet hoeft te groeien. Bij ons jeugdcentrum zijn we al begonnen om het gras en onkruid uit te trekken en uit te hakken. Maar je moet oppassen, dat je niet toevallig 'n slang bij zijn staart pakt of 'n skorpioen jou 'n hand wil geven. De kleine olifantjes jagen we natuurlijk eerst uit het hoge gras weg, zodat ze ons niet laten schrikken, als ze in het hoge gras liggen te slapen. De zandstraten in het dorp zijn vol slaggaten en die staan elke keer vol water en worden dan steeds dieper uitgereden. Maar de 'regentijd' zal zeker eerst voorbij moeten zijn, voordat die straten weer in orde gebracht kunnen worden. Wij hebben ook al 'n steen tegen ons voorvenster gekregen en maandag zal die ruit vervangen moeten worden.
Vandaag breng ik zuster Aedberta naar Mariental. Zij zal daar bij het "Ouwe Tehuis" van die M.S.C. zusters gaan wonen, maar zal nog wel aktief werkzaam zijn bij hen, want zij is met haar 75 jaar nog te jong om al niks meer te mogen doen...! Ik zal ook P. Fuchs bezoeken in de hospice. Op 8 Maart kregen we bericht, dat het niet zo goed met hom ging. De dokters hadden gezegd, dat ze niets meer voor hem konden doen... ouderdom en 'n versleten hart. Maar gister ging het weer 'n beetje beter, geloof ik. Hij is taai en wilde eigenlijk 90 jaar worden, zoals zijn zuster. Ook met P. Willem Simon gaat het heel slecht. Hij ligt al bijna 'n week in het ziekenhuis in Windhoek, nadat hij 'n 'stroke' gekregen heeft. Ik heb hem gistermiddag in het Katatura hospitaal opgezocht en twee van zijn zusters ontmoet. Hij is nog bewusteloos en niet aanspreekbaar.
Op 4 April zal ik naar Nederland vliegen om tegenwoordig te kunnen zijn bij twee gouden bruiloften van mijn twee oudste zusters. Zij vieren hun 50 jarige huwelijksfeest op 8 April en 29 April, zodat ik 'n maand nodig heb om daarbij te kunnen zijn. Ik was nog nooit bij hun trouwfeest bij geweest. Ik zat toen in het noviciaat en in die tijd was het nog zo streng, dat je niet 'n paar uren bij het huwelijksfeest kon tegenwoordig zijn, want dan zou het hele noviciaatsjaar ongeldig zijn... niet te geloven, maar dat was de harde waarheid en dit was gewoon en ik heb het zo aanvaard. Hun 25 jaar huwelijksfeest en 40 jaar was ik in Namibia natuurlijk, maar ik had voor hen 'n keer geschreven, dat ik zeker bij hun gouden jubileumfeest zou proberen daarbij te zijn. Die brief lieten zij mij vorig jaar zien, toen ik op vakansie was. Onze bisschop heeft me toestemming gegeven en de retoerticket ligt klaar en is betaald door de twee bruiloftsfamilies. Op de eerste Mei vlieg ik weer terug en kom op 2 Mei weer in Windhoek aan.
Sommige hebben gevraagd, hoe dit met mijn geopeerde heup gaat? Omdat alles zo goed gaat, vergeet ik daarvan iets te vertellen. Als ik 'n tijdje gezeten heb, moeten die scharnieren natuurlijk weer in de "loopgang" inschakelen. Maar ik ben helemaal tevreden en ik weet, dat ik met mijn 70 jaar niet meer als 'n haas hoef rond te rennen.
Dit jaar zal ons kerkgebouw 50 jaar bestaan. Vanaf 25 April zal daar elke dag in de avond 'n viering gehouden worden en zullen alle groepen en wijken daarbij ingeschakeld gaan worden. Op de eerste Mei zal dan 'n plechtige dankzeggingsdienst plaatsvinden, waar ook de Bisschop tegenwoordig zal zijn. Ik zal daar dus juist niet bij kunnen zijn, maar ik zal daarvan in de Mei Nuusbrokkies iets daarvan kunnen vertellen. Omdat ik op 4 April vertrek, zal daar geen 'Nuusbrokkies van April' uitgegeven worden.
Hartelijke groeten, ook van mijn medebroeders hier uit Rehoboth. P. Martin
Aswoensdag en Stille Vrijdag zijn hier nog altijd de best bezochte missen en we hebben hier in Rehoboth ons 'Neokatechumen Span' aan onze parochie voorgesteld en zij hebben in het kort na het evangelie verteld, wat de bedoeling is, als zij op 13 Mei in onze parochie zullen komen werken. Het Span bestaat uit 'n Spaanse priester, Manolo, en 'n Oostenrijkse mevrouw Elizabeth en 'n jongman uit Italie, Matteuo. Ze spreken Engels en ze zijn al enkele jaren in Zambia met dat werk bezig. Ze waren 'n week hier op bezoek om kennis te maken en de omstandigheden te kijken. Ik heb ze gistermiddag weer terug gebracht naar het vliegveld in Windhoek.
Het jaar 2011 zal zeker de geschiedenis ingaan als het beste regenjaar ooit in Namibia. Het gras groeit overal, ook waar dit niet hoeft te groeien. Bij ons jeugdcentrum zijn we al begonnen om het gras en onkruid uit te trekken en uit te hakken. Maar je moet oppassen, dat je niet toevallig 'n slang bij zijn staart pakt of 'n skorpioen jou 'n hand wil geven. De kleine olifantjes jagen we natuurlijk eerst uit het hoge gras weg, zodat ze ons niet laten schrikken, als ze in het hoge gras liggen te slapen. De zandstraten in het dorp zijn vol slaggaten en die staan elke keer vol water en worden dan steeds dieper uitgereden. Maar de 'regentijd' zal zeker eerst voorbij moeten zijn, voordat die straten weer in orde gebracht kunnen worden. Wij hebben ook al 'n steen tegen ons voorvenster gekregen en maandag zal die ruit vervangen moeten worden.
Vandaag breng ik zuster Aedberta naar Mariental. Zij zal daar bij het "Ouwe Tehuis" van die M.S.C. zusters gaan wonen, maar zal nog wel aktief werkzaam zijn bij hen, want zij is met haar 75 jaar nog te jong om al niks meer te mogen doen...! Ik zal ook P. Fuchs bezoeken in de hospice. Op 8 Maart kregen we bericht, dat het niet zo goed met hom ging. De dokters hadden gezegd, dat ze niets meer voor hem konden doen... ouderdom en 'n versleten hart. Maar gister ging het weer 'n beetje beter, geloof ik. Hij is taai en wilde eigenlijk 90 jaar worden, zoals zijn zuster. Ook met P. Willem Simon gaat het heel slecht. Hij ligt al bijna 'n week in het ziekenhuis in Windhoek, nadat hij 'n 'stroke' gekregen heeft. Ik heb hem gistermiddag in het Katatura hospitaal opgezocht en twee van zijn zusters ontmoet. Hij is nog bewusteloos en niet aanspreekbaar.
Op 4 April zal ik naar Nederland vliegen om tegenwoordig te kunnen zijn bij twee gouden bruiloften van mijn twee oudste zusters. Zij vieren hun 50 jarige huwelijksfeest op 8 April en 29 April, zodat ik 'n maand nodig heb om daarbij te kunnen zijn. Ik was nog nooit bij hun trouwfeest bij geweest. Ik zat toen in het noviciaat en in die tijd was het nog zo streng, dat je niet 'n paar uren bij het huwelijksfeest kon tegenwoordig zijn, want dan zou het hele noviciaatsjaar ongeldig zijn... niet te geloven, maar dat was de harde waarheid en dit was gewoon en ik heb het zo aanvaard. Hun 25 jaar huwelijksfeest en 40 jaar was ik in Namibia natuurlijk, maar ik had voor hen 'n keer geschreven, dat ik zeker bij hun gouden jubileumfeest zou proberen daarbij te zijn. Die brief lieten zij mij vorig jaar zien, toen ik op vakansie was. Onze bisschop heeft me toestemming gegeven en de retoerticket ligt klaar en is betaald door de twee bruiloftsfamilies. Op de eerste Mei vlieg ik weer terug en kom op 2 Mei weer in Windhoek aan.
Sommige hebben gevraagd, hoe dit met mijn geopeerde heup gaat? Omdat alles zo goed gaat, vergeet ik daarvan iets te vertellen. Als ik 'n tijdje gezeten heb, moeten die scharnieren natuurlijk weer in de "loopgang" inschakelen. Maar ik ben helemaal tevreden en ik weet, dat ik met mijn 70 jaar niet meer als 'n haas hoef rond te rennen.
Dit jaar zal ons kerkgebouw 50 jaar bestaan. Vanaf 25 April zal daar elke dag in de avond 'n viering gehouden worden en zullen alle groepen en wijken daarbij ingeschakeld gaan worden. Op de eerste Mei zal dan 'n plechtige dankzeggingsdienst plaatsvinden, waar ook de Bisschop tegenwoordig zal zijn. Ik zal daar dus juist niet bij kunnen zijn, maar ik zal daarvan in de Mei Nuusbrokkies iets daarvan kunnen vertellen. Omdat ik op 4 April vertrek, zal daar geen 'Nuusbrokkies van April' uitgegeven worden.
Hartelijke groeten, ook van mijn medebroeders hier uit Rehoboth. P. Martin